Έφτασε η ώρα να σηκώσω άγκυρα για ταξίδι μακρινό.
Αυτή τη φορά θα είναι ένα αληθινό ταξίδι… ένα ολόκληρο ταξίδι…
Ένα ταξίδι-ίαση από την κόπωση της καθημερινότητας μου. Ένα ταξίδι-λύτρωση από την προσποίηση και την υποκρισία ενός περιβάλλοντος στο οποίο είχα εγκλειστεί με τη θέλησή μου, κλείνοντας τα μάτια στις τόσο συχνές προδοσίες και βιώνοντας μόνο την παραμυθένια υπόστασή του.
Οι επόμενες δέκα μέρες θα είναι για μένα το τέλος μιας περιόδου αναγέννησης. Όχι μην φανταστείτε κάποια ριζοσπαστική αλλαγή… Μόνο μια απλή αποδέσμευση … Το σπάσιμο μιας αλυσίδας που κάθε κρίκος της φάνταζε ατσάλινος και γερός αλλά κάτω από την επιφάνεια ήταν σάπιος. Ακόμα και ο μεγαλύτερος και δυνατότερος, έμεινε τελευταίος επειδή δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μου να τον τραβήξω… ένα μικρό βηματάκι απομάκρυνσης ήταν αρκετό για να ανακαλύψω πόσο σαθρός ήταν.
Μετά το δεκαήμερο ταξίδι, θα περάσω το υπόλοιπο των διακοπών μου στο Νότο… σε μέρη οικεία και γνωστά…. Ίσως λίγο παρεξηγημένα και… κάπως απαξιωμένα αλλά πάντα μα πάντα αγαπημένα. Θα τα ξαναπούμε τότε… με όσους από τους λίγους και καλούς φίλους τα λέμε εδώ … αν δεν έχετε φύγει κι εσείς ως τότε…
Εύχομαι σε όλους σας … Καλή ξεκούραση… κι έναν υπέροχο Αύγουστο….
Και στην υγειά σας!
Discover Nina Simone!
